بوگاتی
بوگاتی ویرون

بوگاتی ویرون برای اولین بار در سال ۱۹۹۹ در نمایشگاه اتومبیل توکیو به نمایش درآمد. مدل نمایشی اولیه، به مدل تولیدی امروز شباهت زیادی داشت و دارای ۱۸ سیلندر بود، که از سه ردیف ۶ سیلندر در کنار هم، تشکیل میشد.





مدیر عامل گروه فولکس‌واگن، قول ساخت آن را در سال ۲۰۰۰ داد، اما تصمیم بر به کارگیری یک موتور ۱۶ سیلندر به جای موتور ۱۸ سیلندر قبلی بود، که به شکل W-۱۶ (یعنی دو موتور ۸ سیلندر وی شکل در کنار یکدیگر) بود، که البته این قول عملی نشد. ویرون در سرعت‌های بالا پایداری کمی داشت، که همین امر باعث تصادف و نابودی یکی از مدل‌های آزمایشی آن گردید و یک دستگاه دیگر هم در مونتری در هنگام معرفی این خودرو، از پیست خارج شد.

بعد از هزاران ساعت کار بالاخره بوگاتی ویرون در سپتامبر ۲۰۰۵ به تولید انبوه رسید، که از پیشرانه ۱۶ سیلندر نهایی، با حجم ۷۹۹۳ سی‌سی برخوردار بود. در تبلیغات گفته شد که این مدل ۱۰۰۱ اسب بخار قدرت دارد، که البته آزمایش‌ها قدرت واقعی را بین ۱۰۲۰ تا ۱۰۴۰ اسب بخار نشان داد. بدین ترتیب این اتومبیل قوی‌ترین خودروی تولید انبوه جهان است. حداکثر سرعت ۴۰۸ کیلومتر بر ساعت و شتاب ۰ تا ۶۰ مایل ۲٫۵ ثانیه است، که آن را به یکی از سریع‌ترین خودروهای جهان مبدل نموده‌است.





هاچ‌بک

هاچ‌بک (به انگلیسی:Hatchback) به خودروهایی میگویند که صندوق عقب آنها تقریباً حذف شده و در صندوق عقب و شیشه عقب خودرو یکی بوده و به صورت عمودی باز می‌شود . معمولاً با باز کردن این در علاوه بر فضای بار به داخل خودرو نیز دسترسی وجود دارد .

واگن استیشن، ماشین های اس یو وی و مینی ون ها با هاچ بک متفاوتند. معمولا عقب هاچ بک ها حالت مایل دارد ولی بقیه دارای حالتی نسبتا عمودی اند. خیلی از آنها ستون چهارم یا دی دارند که هاچ بک ها آن را ندارند.

هاچ بک ها را اگر بر اساس ستون بخواهیم با بقیه خودروها تمیز دهیم ممکن است خودرو های سدان نیز هاچ بک به نظر برسند چرا که سه ستون دارند در حالی که تفاوت اساسی در اینست که سدان ها جعبه ای مجزا برای بار در عقب دارند که طراحی آن ها را سه جعبه ای می کند در حالی که هاچ بک ها جعبه ای یکسان برای بار و سرنشین دارند و دو جعبه ای هستند.

هاچ بک ها ممکن است 3 در (دو در ورودی و یک در عقب) و یا 5 در (چهار در ورودی و یک در عقب) تعریف شوند.




سدان
سدان(به انگلیسی:Sedan) یا سالون به خودروهای سواری معمولی یا اصطلاحاً صندوقدار میگویند که دارای سقف ثابت، صندوق عقب مجزا و دو ردیف صندلی بوده و می‌تواند دو یا چهار در داشته باشد . سدان متداولترین شکل طراحی بدنه خودرو می‌باشد.




خودرو شهری

خودرو شهری یا خودروی درون‌شهری (به انگلیسی: City car) خودرویی کوچک و با توان میانه است که برای استفاده در مناطق شهری ساخته شده‌است. این کلاس از خودرو را با نامهای خودرو کامپکت کوچک در آمریکای شمالی و خودرو کی در ژاپن نیز می شناسند.

خودروی درون‌شهری دارای ۴ صندلیست و معمولاً به طول ۳،۴ تا ۳،۶ متر می‌باشد. این خودروها از دهه ۱۹۶۰ میلادی در اروپا به فروش رسیده‌اند و اکنون یکی از طبقه‌بندی‌های رسمی خودروها می‌باشند. بیشتر تولیدکنندگان بزرگ خودرو، یک یا حتی دو خودروی درون‌شهری را در خط تولید خود دارند. سرعت مناسب خودروهای درون‌شهری و ایمنی لازم، کارکرد نسبتاً امنی را برای شرایط استفاده در شهرها فراهم آورده.




خودرو خانواده

خودروی خانواده یک رده‌بندی از خودروهاست است که در اروپا به خودروهای اندازه معمولی گفته می شود.همانطور که از نام اینگونه خودرو پیداست، این خودروها بیشتر مناسب خانواده‌ها هستند تا خانواده‌ها بوسیله آنها به خرید روند و یا تعطیلات خود را سپری کنند.بیشتر خودروهای خانواده هاچ بک و سدان است، گرچه به برخی از خودروهای رده مینی‌ون، استیشن واگن و خودروهای تغییر پذیر نیز خودروی خانواده می گویند.



خودروهای خانواده به دو گروه اصلی تقسیم می شوند.



خودروی خانوادهٔ کوچک
خودروهای هاچ بک، که درازای آنها بین ۴.۲۰ تا ۴.۳۵ متر و خودروهای سدان و استیشن واگن که درازای آنها بین ۴.۴۰ تا ۴.۵۵ متر است، خودروی خانواده کوچک می گویند.از دهه ۱۹۹۰ میلادی خودروهایی که پایه مینی‌ون دارند، کامپکت ام‌پی‌وی به جمع این خودروها اضافه شده‌اند.برخی از خودروهای خانواده کوچک محبوب عبارتند از:فورد فوکاس، اپل استرا، پژو ۳۰۷، رنو مگان، فلوکس‌واگن گلف.


خودروهای خانواده بزرگ
خودروهای خانواده بزرگ تا دهه ۱۹۹۰ به خودروهایی گفته می شد که درازای آنها حدود ۴.۵۰ متر بود ولی هم‌اکنون به خودروهایی، خودروی خانواده بزرگ گویند که درازای آنها ۴.۷۰ متر و یا بیشتر باشد.برخی از خودروهای خانواده بزرگ محبوب عبارتند از فورد فورد موندئو، اپل وکترا، رنو لاگونا و فلوکس‌واگن پاسات .



خودروی لوکس
خودروی لوکس واژه‌ای است که برای نامیدن گروهی از اتومبیلها به کار می‌رود که اشرافیت و حد اعلای راحتی و مرغوبیت را برای فردی که سوار می شود فراهم می‌آورد. سطح عملکرد، میزان تجهیزات، راحتی، زیبایی و تکنولوژی‌های بکار رفته در این کلاس خودرو به حدی است که تنها قشرهای خاصی از جامعه قادر به خرید آنها هستند.




خودرو کلاسیک
خودروهای کلاسیک خودروهایی قدیمی هستند ولی تعریف دقیق این خودروها در سراسر جهان متفاوت است. باشگاه خودروهای کلاسیک آمریکا مدعی است که یک خودرو باید بین ۳۰ الی ۴۹ سال سن داشته باشد تا کلاسیک محسوب شود. در حالی که اتومبیلهای بین ۵۰ تا ۹۹ سال سن در کلاس پیش آنتیک و اتومبیلهای ۱۰۰ ساله و بالاتر در کلاس خودروهای آنتیک قرار دارند.



کلاسیک مدرن
این خودروها معمولاً در محدوده ۱۵ تا ۲۵ سال سن قرار دارند. ولی معمولاً از نظر باشگاه اتومبیلهای آنتیک آمریکا بعنوان خودرو کلاسیک پذیرفته نشده اند. در انگلستان خودرو کلاسیک مدرن اغلب با تلقی و میل کارگزاران بیمه یا شرکت های بیمه تعریف میشود. این خودروها ممکن است بدون در نظر گرفتن سن آنها کلکسیونی در نظر گرفته شوند. ولی استفاده از آنها به اهداف تفریحی و مسافت معینی محدود میشود.




خودروی ایمن
خودرو ایمن یا خودرو آهسته‌رو (به انگلیسی: Safety car) به وسیله نقلیه ای اطلاق می‌شود که محدود کننده‌ی سرعت خودرو های در حال رقابت در موقعیت هایی همچون دوره احتیاط یا هنگام مسدود شدن راه است.در طول دوره احتیاط خودرو ایمن وارد مسیر شده و جلو صف مانند یک رهبر حرکت می‌کند.شرکت کنندگان اجازه ندارند در هنگام دوره احتیاط از خودرو ایمن یا از یکدیگر سبقت بگیرند، خودرو ایمن با سرعت از پیش تعیین شده‌ی مطمئنی حرکت می‌کند که این سرعت با توجه به مسیر و پیست مسابقه متفاوت است.در پایان دوره احتیاط خودرو ایمن از مسیر خارج شده و سایر خودروهای می‌توانند به رقابت بازگردند.




فرمول یک
در فرمول یک یا سایر مسابقات اتومبیل رانی اگر تصادف یا بارش شدید باران اتفاق افتاده باشد به طوری که مسابقه را از حالت ایمن خارج کند مدیر پیست یا منشی پیست به پرچمدارها اطلاع می‌دهد که پرچم‌های زرد و تابلوهای اِس‌سی را نشان دهند تا به شرکت کنندگان ورود خودرو ایمن به پیست را اعلام کنند.از سال ۲۰۰۷، همه‌ی خودروهای فرمول یک موظف به نصب لامپ های مخصوصی رو فرمان اتومبیل شدند که نشان دهنده رنگ پرچم در پیست است.روشن شدن چراغ زرد استقرار خودرو ایمن در پیست مسابقه را هشدار می‌دهد.در فرمول یک برای خودرو ایمنی، چراغ‌های هشدار دهنده در دو رنگ سبز و زرد را بر روی سقف به شکل نواری از لامپ نصب می‌کنند.رنگ سبز چراغ به راننده اجازه‌ی سبقت گیری از خودرو ایمن را می‌دهد.هنگامی که خودرویی قصد دوباره پیوستن به مسیر مسابقه را دارد باید سرعت خود را به گونه‌ای تنظیم کند که در انتهای صف اتوبیل‌های پشت سر خودرو ایمن قرار گیرد.



خودروی جی‌تی
گرن توریسمو (به ایتالیایی: GT مخفف Gran Turismo) اصطلاحی است که به خودروهای با بازده بالا و طراحی شده برای طی کردن مسافت‌های طولانی، اطلاق می‌شود. هر خودرویی با این مشخصات جی‌تی خوانده می‌شوند ولی شکل سنتی و رایج آنها خودروهای دو در کوپه دو صندلی است که ۴ صندلی هم می‌تواند باشد. این خودروها با خودروهای ورزشی فرق دارند ولی در دسته‌بندی مسابقات رالی جی‌تی به عنوان خودرو ورزشی جی‌تی شناخته می‌شوند. این کلمه از روی اصطلاح Grand Tour به معنی سفر دور اروپا ساخته شده است.




خودروی اسپورت
خودروی اسپرت اصطلاحی است که به خودروهای پر سرعت، کم ساخت و گاهی روباز گفته می‌شود.


بررسی
خودروهای اسپرت می‌توانند مجلل یا غیر مجلل باشند اما رانندگی و عملکرد مکانیکی در آنها مورد نیاز است.بسیاری از رانندگان به نام و برند خودرو و سابقه و شهرت آن در مسابقات به عنوان معیار کیفیت خودروی اسپرت توجه می‌کنند (مانند خودروهای پورشه، لوتوس و فراری)؛ اما برندهایی نیز مانند لامبورگینی موجودند که خودروهای مسابقه‌ای نمی‌سازند اما بصورت انبوهی میان دوست‌داران خودروهای اسپرت طرفدار دارند.


خودروی اسپرت در مقابل خودروهای ورزشی
برخی خودروها ممکن است ورزشی باشند اما به گروه خودروهای اسپرت تعلق نداشته باشند؛ بطوریکه بسیاری از خودروهای اسپرت کامپکت، سدان اسپرت، عضلانی، هات هاچبک و غیره، با اینکه ویژگی‌های مشترکی با خودروهای اسپرت دارند، خودروی اسپرت بحساب نمی‌آیند.آنان بیشتر بخاطر جا باز کردن در بازار فروش به نام خودروهای اسپرت در می‌آیند.


ویژگی‌ها
تفاوت خودروهای جی‌تی با خودروهای اسپرت دونفره در این است که این خودروها معمولا بزرگ‌تر و سنگین‌تر طراحی شده‌اند و همچنین راحتی در طراحی آن‌ها بر کارکرد ترجیح داده شده است. خودروهای جی‌تی از گذشته به صورت موتور جلو و محور عقب ساخته می‌شوند که نسبت به طراحی موتور وسط، فضای بیشتری را در اختیار قرار می‌دهد.



خودروی عضلانی

خودروی عضلانی اصطلاحی است که به گونه‌ای از خودروهای پرکاربرد اختصاص دارد. این اصطلاح معمولاً به خودروهای سایز متوسط آمریکایی گفته می‌شود که دو دوره هستند و چرخ‌های عقب آن محرکند؛ موتور آنها هشت سیلندر و قیمت آنها مناسب باشد. این خودروها قابل استفاده در خیابان‌های معمولی و مسابقه درگ هستند. بنابراین این خودروها کاملاً متمایز با خودروهای دو دره اسپرت و جی‌تی، که برای سرعت زیاد در مسابقات جاده‌ای طراحی شده‌اند هستند. خودروهای عضلانی علاوه بر ایالات متحده، در کشورهای دیگر مانند استرالیا، آفریقای جنوبی، بریتانیا و دیگر جاها به نمایش درآمده و فروخته می‌شوند.

خودروهای عضلانی از مدل خودروهای با حجم موتور بسیار بالا، پرقدرت، پرشتاب و طراحی خاص هستند. به طور کلی تمام این نمونه خودروها محرک عقب هستند و معمولاً چراغهای جلو گرد ۲ در و بدنه بطور خاصی طراحی و عضلانی به نظر می‌رسد و ۸ سیلندر خورجینی می‌باشند.



تاریخچه
با آغاز پیشرفت صنعت در امریکا در ۱۹۴۰ و ۱۹۵۰ جوانهای آمریکایی علاقه‌مند به خودرو آغاز به مسابقه شتاب در خیابانها و درخواست اتومبیل پرقدرت تر از کمپانیها شد. بعدها این مسابقات به صورت جهانی به نام drag race درآمد و با ساخت کرایسلر ۳۰۰ خودروی عضلانی متولد شد.



در حال حاضر
در حال حاضر از تولید خودروهای عضلانی کلاسیک ۵۰ سال می‌گذرد و با توجه به این که اکثر خودروها فاسد و از کار افتاده می‌باشند، علاقه‌مندان و صاحبان شروع به بازسازی کردند و به دلیل علاقه‌مندان زیاد و سفارشهای زیاد این مدل، کمپانیها شروع به تولید لوازم دوبارهٔ این مدلها کردند. و کلوپها و انجمنهای بازسازی این مدلها به وجود آمد، و حراجیهای بزرگ شروع به خرید و فروش این مدلها در کنار مدلهای معروف کلاسیک در دنیا کردند و مسابقات راه اندازی شد و این دلیل خوبی بود که کمپانی دوج و فرد و شورولت شروع به تولید مجدد این مدلها کردند مانند مدل موستانگ و چلنجر و کامرو که مدرن ماسل کار نام گرفتند.




کشورهای سازنده

شرکت‌هایی از قبیل فورد، دوج، جنرال موتور، امریکن موتور در ساخت این نمونه مدل فعال هستند. کلاً این نمونه مدلها به دو قسمت تقسیم می‌شوند

کلاسیک
مدرن

در مدل کلاسیک که شامل ماشینهای سالهای ۱۹۵۰ تا ۱۹۷۴ می‌باشند و در مدل مدرن از حدوده ۱۹۹۲ تا کنون ادامه دارد



موتور

موتورها بسیار پرقدرت، پر مصرف، با حجم بسیار بالا، ۸ سیلندر به صورت خورجینی شکل V، در مدلهای کلاسیک کاربراتور، بسیار ساده و کاملاً متنوع ساخته می‌شد. موتورها در هر سال قدرت اسب بخار همان موتور با سال قبل متفاوت بود به دلیل ضریب تراکم و تورگ و ضریب فشار به طور کلی طبقه بندی بلوک موتورها به این ترتیب بود.



در کمپانی دوج:

بلوک کوچک mopar که شامل مدلهای ۳۱۸-۳۴۰
بلوک بزرگ mopar که شامل مدلهای ۳۸۳-۴۴۰ و مدل معروف ۴۲۶ HEMI



در کمپانی شورولت:

بلوک کوچک که شامل مدلهای ۲۶۵ - ۲۸۳ - ۳۲۷ - ۳۵۰ - ۳۰۲ - ۳۰۷ - ۴۰۰ - -۲۶۲- ۳۰۵
بلوک بزرگ که شامل مدلهای ۳۴۸ - ۴۰۹ - ۴۲۷ - ۳۶۶ - ۳۹۶ - ۴۰۲ - ۴۲۷ - ۴۵۴ - ۵۰۲ - ۵۷۲



در کمپانی پونتیاک:

پونتیاک بلوک که شامل مدلهای ۲۸۷ - ۳۱۶ - ۳۴۷ - ۳۷۰ - ۳۸۹ - ۳۲۶ - ۴۰۰ - ۳۵۰ - ۳۰۳ - ۳۰۱ -۴۲۱ - ۴۲۸ - ۴۵۵ معروف و SD مدل



در کمپانی بیوک:

بلوک کوچک که شامل مدلهای ۲۱۵ - ۳۰۰ - ۳۴۰ - ۳۵۰
بلوک بزرگ که شامل مدلهای ۴۰۰ - ۴۳۰ - ۴۵۵



در کمپانی الدزمبیل:

الدزمبیل بلوک ۴۰۰ - ۴۴۲ rocket - ۴۲۵ - super rocket - starfire - tornado rocket - ۴۵۵ -۳۵۰





کوپه

کوپه نوعی بدنه بسته خودرو است؛ تعریف دقیق کوپه مطابق با زمان و شرکت سازنده متغیر است.کوپه‌ها معمولاً خودروهای سقف‌دار اسپرت یا سدانی هستند.این خودروها دو دره هستند و در دو گونه دو صندلی و چهار صندلی عرضه می‌گردند.در قرن نوزدهم میلادی به کالسکه‌های چهار چرخه بسته‌ای که با اسب کشیده می‌شدند، کوپه گفته می‌شد.فرانسویان به کالسکه‌هایی که در آنها جای مسافران با جای راننده فرق می‌کرد که مسافران در مکانی بسته و راننده در مکانی باز قرار می‌گرفتند، کوپه می‌گفتند.

معمولا به کوپه‌های چهار نفره، دو دره، دارای سقف ثابت که بالای صندلی‌های جلوی آن باز می‌شود،coupe de ville یا town coupe می‌گویند.




خودروی شرکتی
خودرو تشریفاتی یا خودرو شرکتی یا خودرو عملیاتی به خودرویی گفته می‌شود که دارای سایز بزرگی بوده و با توجه به ویژگی‌های لوکس بودنش اغلب برای مصارف تجاری و حمل مقامات حکومتی و مراسم تشریفات مورد استفاده قرار می‌گیرد. حجم موتور اینگونه خودروها اغلب بین محدوده ۲ تا ۳٫۵ لیتر می‌باشد که بیشتر از اغلب خودروهای خانوادگی بوده است. با توجه به مالیات سنگینی که توسط برخی کشورهای اروپایی مانند فرانسه بر خودروهایی با چنین موتورهای حجیمی وضع می‌شود، فروش این قبیل خودروها در چنین کشورهایی با اقبال چندانی روبرو نبوده است.
... page1 - page2 - page3 - page4 - page5 - page6 - page7 ...